3navi.png

Enkel oorspronkelijk Nederlandstalig
One shot
 
Bijzondere boeken om je tanden in te zetten.
 


Ik ben Radar
Reif Larsen, Inger Limburg, Lucie van Rooijen, Jabik Veenbaas
Nieuw Amsterdam, 2016, 653 p.

Radar wordt geboren met een donkere huid uit twee blanke ouders. Hoe dat komt, kan niemand verklaren. Maar Radars huidskleur groeit uit tot een obsessie van zijn ouders, vooral van zijn moeder. In een poging haar zoon ‘normaal’ te krijgen, komt ze in aanraking met een marionettengezelschap dat beweert een oplossing te kennen.
Door een web van fictie en werkelijkheid word je meegesleurd in het verleden en de wereld van de technologie.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Laat je door het aantal pagina’s niet afschrikken: dit pareltje van een boek leest als een sneltrein! Een goede afwisseling tussen de verhaallijn, de informatieve delen en de illustraties wordt versterkt door subtiele humor en prachtige verwoordingen. Je steekt enorm veel van dit boek op, zonder het ook maar één moment te willen/kunnen loslaten.




Oorlog en terpentijn
Stefan Hertmans
De Bezige Bij, 2015, 336 p.

Vlak voor de dood van zijn grootvader krijgt Stefan Hertmans van hem zijn memoires overhandigd. In Oorlog en Terpentijn lees je zowel de herinneringen van de auteur aan zijn grootvader, maar ook de herinneringen die grootvader Urbain zelf ooit neerpende over de Grote Oorlog. De man zal later nooit meer loskomen van de ellende en harde realiteit van die traumatiserende periode.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Oorlog en Terpentijn is in de eerste plaats een boek over oorlog, maar ook een familiekroniek en een sociologisch portret van Gent rond 1900. Daarnaast is het ook een aangrijpend verhaal over de betekenis van kunst. Met een enorme nauwkeurigheid beschrijft Hertmans het leven van zijn grootvader. De herinneringselementen van zichzelf en vooral uit de dagboeken van zijn grootvader zijn de bronnen van dit meesterlijk geschreven boek. Een absolute aanrader!




El negro en ik
Frank Westerman
De Bezige Bij, 2014, 254 p.

Stel je voor: je bezoekt een museum in Spanje en plots sta je oog in oog met een opgezette Afrikaan, El Negro. Het overkwam Frank Westerman toen hij 19 was. Sindsdien laat El Negro hem niet meer los. Hij wil weten wie El Negro was.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Frank Westerman stapt in de voetsporen van El Negro en volgt de wegen die de man meer dan honderd jaar geleden aflegde: van Parijs, naar Barcelona, naar de Pyreneeën. Daar heeft deze opgezette mens (stel je voor!) tot 1996 tentoongesteld gestaan. Hoewel, is dat echt zo verderfelijk? Frank Westerman doet je met zijn fascinerende, frisse én confronterende boek nadenken over Europa, racisme en identiteit.

El Negro en ik won in 2005 de Gouden Uil Literatuurprijs, en stond op de shortlist van veel andere grote prijzen.





Lezen voor de Lijst | Niveau 4

Nooit meer slapen
Willem Frederik Hermans, Philip Huff
De Bezige Bij, 2014, 330 p.

Alfred Issendorf is een jonge geoloog die naar het hoge noorden trekt. Vol goede moed begint hij aan zijn veldonderzoek in het moerassige Noorwegen. Zijn onderzoek zal hem beroemd en belangrijk maken, daar is hij nu al zeker van. Maar één en ander loopt anders dan gepland. En dan zijn er nog die irritante muggen. En de zon die nooit ondergaat, waardoor je nooit kan slapen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
De beetje onherbergzame sfeer en onderkoelde, ironische humor, gecombineerd met Issendorfs noodlottige drang om het wetenschappelijke werk van zijn vader te overtreffen, maken van Nooit meer slapen een erg bijzonder boek.




Gebr.
Ted van Lieshout
Gottmer, 2011, 158 p.

Luuk is 16 en zijn jongere broer Marius is een half jaar geleden gestorven. Hun moeder wil symbolisch afscheid nemen en alles van Marius verbranden. Om Marius' dagboek te redden, begint Luuk er zelf in te schrijven. En te lezen... Wat hij leest, is erg confronterend. Want Marius wist blijkbaar al lang dat Luuk niet op meisjes valt. En laat dat nu net iets zijn wat Luuk zelf liever verborgen wil houden.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Ben je nog een broer als je broer dood is? Dat vraagt Luuk zich lang af. Hoe het ook zij: Gebr. gaat over de relatie van twee broers, dwars door de dood heen. Dat Ted van Lieshout zelf zijn broer verloor toen hij jong was, geeft alles een extra scherp randje. Gebr. is een sober, aangrijpend (en soms zelfs grappig) boek, dat sinds het in 1996 verscheen grote prijzen gewonnen heeft.




Odysseus: een man van verhalen
Imme Dros, Harrie Geelen
Muntinga (Rainbow jeugd), 2010, 313 p.

Twintig jaar geleden is Odysseus vertrokken om oorlog te voeren tegen Troje. Zijn zoon Telemachos kent zijn vader alleen van de verhalen die over hem de ronde doen. Al die tijd probeert Telemachos thuis de dingen op orde te houden. Maar makkelijk is dat niet, met al die vrijers die bij zijn moeder rondhangen. Het wordt hoog tijd om zijn vader te leren kennen en om orde op zaken te stellen in het paleis.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Het verhaal van Odysseus is eeuwen- en eeuwenoud. Homerus was de eerste die het neerschreef. Deze bewerking van Imme Dros is net zo magistraal en meeslepend. Bijzonder is dat haar verhaal zowel over de grote held Odysseus gaat als over de kleinere held Telemachos.





Lezen voor de Lijst | Niveau 4

Bonita Avenue
Peter Buwalda
De Bezige Bij, 2015, 542 p.

Met zijn drieën vertellen ze het verhaal: Siem Sigerius, oud-judokampioen, wiskundig genie en rector magnificus aan de Universiteit Twente; de bloedmooie Joni, dochter van Siems tweede vrouw en de aandoenlijke Aaron, Siems labiele schoonzoon. Oppervlakkig lijkt de familie Sigerius een schoolvoorbeeld van het gezin als hoeksteen van de samenleving, onderhuids blijkt niets minder waar te zijn. Het is Wilbert, Siems criminele zoon uit een eerste huwelijk, die de lont in het kruitvat steekt. Wanneer Enschede deels weggevaagd wordt tijdens de vuurwerkramp in 2000, explodeert ook het gezin...


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit is een gewéldig debuut: een broeierig verhaal, een beeldende taal, knappe personages die hun noodlot niet kunnen ontlopen, en een wervelende vertelstructuur die voortdurend heen-en-weer springt tussen het rampjaar en de terugblik op dat jaar, acht jaar later.
Geef dit boek wat het vraagt: aan één stuk door ongestoord doorlezen.




Mendelssohn op het dak
Jiri Weil
Cossee, 2012, 253 p.

Reinhard Heydrich, Hitlers rechterhand in Praag, bezoekt op een avond het concertgebouw. Hij ziet dat op het dak een standbeeld van de componist Mendelssohn staat. Mendelssohn, dat is een jood. Een standbeeld van een jood, boven op een concertgebouw in een door de nazi's bezette stad, dat kan natuurlijk niet. Heydrich geeft het bevel dat standbeeld onmiddellijk neer te halen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit boek begint behoorlijk grappig want het neerhalen van het beeld gaat allerminst van een leien dakje. Maar al snel sluipt er grimmigheid in het verhaal en waaiert het boek open naar de gruwel van de Tweede Wereldoorlog in Oost-Europa. De nazi's heersen met harde hand. De mensen in de stad, en zeker de joden, krijgen het steeds moeilijker. De transporten naar de vernietigingskampen draaien op volle toeren. Niets of niemand lijkt aan de dood te kunnen ontkomen...




Apocalyps baby
Virginie Despentes
De Geus, 2011, 350 p.

Valentine is ervandoor. Het vijftienjarige meisje verdwijnt op op weg naar haar Parijse school en dit tot verbijstering van de Hyena (de sullige, goeiige privédetective tegen wil en dank, die haar in opdracht van haar steenrijke familie zo'n beetje in de gaten moest houden). Hij gaat samen met Lucie (100 procent punk, 200 procent lesbisch en 300 procent maatschappelijk onaangepast) op zoek naar Valentine. Wat volgt is een bizarre reis langs (stief)ouders, familie en vrienden die elk een stukje van Valentine's levenswandel prijsgeven. Met een wel heel onverwachte finale als klapstuk.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit is een hoogst bizarre, donkere en avontuurlijke roman. Messcherp observerend beschrijft de auteur de boven- en onderlaag van de huidige maatschappij. Hoofdpersonen Lucie en de Hyena reizen door een wereld die beheerst wordt door emotionele verwaarlozing, gratuit geweld, pijnlijke zinloosheid en ongebreidelde consumptiedrift. Net geen Quentin Tarantinofilm, denk je. Maar dan ontdek je dat de auteur zich als filmmaker liet opmerken met een wel heel ophefmakende en schokkende film. Ook dit boek is niet voor doetjes.




In het begin was er... BOB
Meg Rosoff
Moon, 2011, 255 p.

Bob is een 19-jarige jongen uit het melkwegstelsel zo’n vierhonderd miljoen lichtjaren hiervandaan. Eeuwen geleden is hij op aarde terechtgekomen, toen hem onverwacht de baan van allesomvattend opperwezen werd aangeboden. Hij is God, schiep hemel en aarde en alles wat op aarde leeft. Bob bakt er overigens niet veel van: zijn schepping was geniaal, maar nu maakt hij er een rommeltje van. Dat komt omdat hij verliefd is. En als Bob verliefd is, gebeuren er rampen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Bob is een herkenbare jongen. Hij gedraagt zich als een dwarse puber, is arrogant, erg met zichzelf bezig en niet geïnteresseerd in wat anderen doen of denken. Van een god mag je echter iets anders verwachten. Maar kijk eens naar de andere goden uit dit verhaal. Zijn die nu echt zo goddelijk bezig? Dit verhaal is tegelijk humoristisch en ontroerend. Wie zou er nu met Bob willen ruilen?


35 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>