3navi.png

Ik wil poëzie
 
Voor alle dromers en vrienden van de poëzie!
 


Alles is breekbaar
Neil Gaiman
Luitingh, 2007, 366 p.

Alles is breekbaar is een verhalenbundel met dertig kortverhalen en gedichten. De verhalen zijn duister, grappig of ontroerend, zitten vol onverwachte wendingen en eindigen vaak verrassend.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Wie leest met open geest, beleeft veel pret aan deze bundel. Als fijne extra bevat dit boek een verklaring van elk verhaal en gedicht door de auteur.




Score: 0/10

Tjongejonge
André Sollie
't Verschil, 2009, 39 p.

Prachtige gedichten met betoverende woorden, over jongens die op jongens vallen. Een jongen droomt zichzelf een meisje, krijgt vleugels van verliefdheid, of wordt net gek van liefdesverdriet.


Waarom zou ik dit boek lezen?
André Sollie is schrijver, dichter en tekenaar. Die talenten combineert hij in Tjongejonge, een dichtbundel vol mooie zinnen en rake beelden. Twee keer tien korte gedichten en bijbehorende prenten - krachtige jongenshoofden in zwart-witprenten - roepen een scala aan gevoelens op. Een bundel over opgroeien, jezelf ontdekken en net iets anders zijn dan de anderen.




Schrap me
Dimitri Antonissen
Wintertuin, 2010, 89 p.

Dimitri Antonissen leest de krant altijd met een zwarte stift in de hand. Door woorden te schrappen uit weerberichten, contactadvertenties, boekenbijlagen en faits divers, houdt hij poëzie over.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Je krant bevat poëzie, als je maar genoeg woorden en zinnen zwartmaakt. De stiftgedichten uit deze bundel zijn bedrieglijk eenvoudig en geniaal simpel. Ze zijn mooi om naar te kijken, soms ontroerend en vaak grappig om te lezen.




Score: 8/10

Verzamel de liefde
Bart Moeyaert
Querido, 2008, 45 p.

‘is het waar / dat liefde / spieren geeft / en op den duur / ook vuur?’ Ontdek het antwoord in deze flinterdunne gedichtenbundel.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Voor gevoelige zielen die van lief, maar niet van klef houden. Van ‘verliefd zijn’ over ‘houden van’ tot ‘nooit meer willen zien’. Gedichten voor onder het donsdeken.




Driedelig paard
Ted van Lieshout
Leopold, 2011, 92 p.

Een boek vol korte verhalen en brieven. Een beetje vreemd, maar wel lekker. Wat moet je nou met een verhaal dat begint met een zin als: 'Tot onze verbijstering hebben wij geconstateerd dat er reeds een voorraad nootjes ligt begraven bij de tweede eik aan de ochtendzonzijde van het bospad, toen wij onze beukennootjes daar wilden verstoppen’.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit is een bijzonder boek. Waarom, is moeilijk uit te leggen. Je moet het maar gewoon proberen. Ook omdat er heel aparte tekeningen in staan. En beeldsonnetten. Wat zijn dat nou weer? Ga zelf maar kijken.




Cold Skin
Steven Herrick
Lemniscaat, 2009, 276 p.

Eddie wil van school af. Hij leert er toch niets, en wil in de mijn gaan werken. Zijn broer Larry wil weg uit het dorp. Burrunga is een duf mijndorpje in Australië. Haast nooit gebeurt er iets. Op vrijdag drinken de mannen hun woede, hun frustratie en hun lust weg in de kroeg. Dan wordt de mooie tiener Colleen vermoord. In één klap is elke man in het dorp verdacht. Maar één persoon weet wat er echt gebeurde. Of zijn ze met twee?


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit boek is een zogenaamde verse novel: een roman die in verzen geschreven is. Het is gevoelig als een gedicht en spannend als een thriller. In dit geval een topcombinatie: Cold skin leest als een trein. Je kruipt mee in het hoofd van de verdachten, in het dorpje tussen de mijn, de bergen en de rivier. Aan de rand van de rivier speelt de finale... en pas dan ontmoet je de moordenaar.




Zoen me tot ik spin: gedichten over de liefde
Hans Andreus , Simon van der GeestWolf Erlbruch (ill.) , e.a.
Querido, 2011, 39 p.

Wil je iemand laten weten dat je hem of haar erg leuk vindt? Schrijf dan een gedicht. Of, nog beter: kies er eentje uit deze bundel. Er staan achttien gedichten in over de liefde, van Nederlandse en Vlaamse schrijvers zoals Edward van de Vendel en Bart Moeyaert. En Tanneke Wigersma. Van haar is het gedicht dat hier geciteerd wordt.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Geen zware of moeilijke poëzie, maar leuke gedichten die gaan over het meest fantastische dat er is: de liefde! De tekeningen van Wolf Erlbruch maken het geheel extra vrolijk.




Blinde gedichten
Delphine Lecompte
De Bezige Bij Antwerpen, 2012, 125 p.

Omdat de werkelijkheid soms saai is, schrijft Delphine Lecompte gedichten als verhaaltjes. Knotsgekke verhaaltjes nog wel: ze worden bevolkt door massa's dieren, al dan niet opgezet, en een hele stoet bonte personages die haar en onze wereld kleur geven. Daarbij neemt de dichteres ook zichzelf en haar kleine kantjes met plezier onder de loep: 'Wanneer iedere regel met een hoofdletter begint / Is dat vooral gemakzucht / Het spijt me'.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Delphine Lecompte verzint erop los en trekt je mee in haar prettig gestoorde universum. Ze toont aan dat poëzie ook grappig kan en mag zijn. Haar blinde gedichten zijn een waar leesfeest dat geen moment verveelt. Je blijft er wondere dingen in ontdekken.




Mijn naam is Legioen
Menno Wigman
Prometheus, 2012, 65 p.

'Geen hoop, geen zin, geen bedvriendin': dat vers zet de sfeer van Mijn naam is Legioen. Menno Wigman beschrijft de wereld en wordt daar niet vrolijker van. Hij ziet verveling, lelijkheid en eenzaamheid. Alles takelt af. Die harde waarheid over de wereld van vandaag formuleert hij in klassieke, maar heel begrijpelijke verzen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Wigman maakt de dingen niet mooier dan ze zijn. Hij zegt waar het op staat, en dat komt soms keihard aan. Geen aaibare gedichtjes zijn dit, maar regelrechte mokerslagen. Deze bundel schudt je wakker uit je verveling en doet je beseffen dat er veel is dat beter kan in deze wereld.




Stormen olielekken motetten
Xavier Roelens
Contact, 2012, 73 p.

Het klimaat slaat op hol, we produceren steeds meer afval. Ondanks onze zonnepanelen en recyclageparken blijven we de natuur in sneltempo vervuilen. In deze poëtische woordenvloed geeft Xavier Roelens commentaar op mens en milieu.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit is geen ouderwetse rijmelarij, maar moderne poëzie met ballen. Roelens schrijft niet in klassieke versjes, maar laat de woorden holderdebolder over de pagina's lopen. Hij is verontwaardigd over hoe we de natuur kapotmaken en laat die woede van de pagina's afspatten. Opgelet, mensen van Bachten de Kupe: de bundel bevat zelfs gedichten in het West-Vlaams!


26 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>