3navi.png

Enkel oorspronkelijk Nederlandstalig
Kortverhaal
 
Even ertussenuit in korte verhalen: op de tram, de wc of even voor het slapengaan.
 


Gij nu
Griet op de Beeck
Prometheus, 2016, 287 p.

Chloé stapt op het vliegtuig, ze vliegt vanuit New York weer naar België. Haar lief liet haar zitten, haar baan zei haar niets meer. Ze komt terecht naast de zeer obese en wereldvreemde Bram. Dan dreigt het vliegtuig neer te storten... Dennis wacht op een nieuw hart, maar als het ziekenhuis belt dat er een geschikt hart is, twijfelt hij. Wil hij dat hart echt? Jessica krijgt een nieuwe fiets, en rijdt er meteen haar broer mee overhoop. Haar moeder neemt haar dat erg kwalijk. Welkom in de verhalen van ‘Gij nu’!


Waarom zou ik dit boek lezen?
Ze prikken een beetje, de verhalen in deze bundel. Ze blijven haken, omdat ze het leven serveren zoals het ook bij jou kan zijn. In elk gezin is er wel een hoek af, en in elk hoofd zitten muizenissen. Zullen de personages zich redden? Of vluchten, maar waarheen? In de drank dan maar. Het is een beetje een rauw boek, en een ode aan elk van ons.




Er zijn geen paarden in Brussel
Rodaan Al Galidi, Rachida Lamrabet, Roman Klochkov, Bart Demyttenaere, e.a.
Epo, 2015, 75 p.

In dit dunne maar allesbehalve luchtige boekje vertellen zes schrijvers het verhaal van zes jonge vluchtelingen. Svetlana, Teliwel, Nozizwe, Zaki, Abdulkarim en Mohamed ontvluchtten hun land en proberen in België een nieuw bestaan op te bouwen. Ze hebben elk hun eigen redenen om naar België te komen. Maar in elk relaas lees je over onzekerheid en doorzettingsvermogen. Niemand kiest er vrijwillig voor zijn thuis achter te laten. En eenmaal hier zit er niks anders op dat er het beste van te maken. "Je hebt gekozen voor een leven vol heimwee. Heimwee die nooit zal overgaan," zegt Mohamed bijvoorbeeld.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Als je aan de duizenden vluchtelingen denkt die recent ons land hebben bereikt, verdwijnen de verschillen tussen die mensen. Tenzij je persoonlijk vluchtelingen kent, is het niet eenvoudig om hen te zien als individuen, met elk hun eigen, unieke verhaal. Niet alleen Syriërs ontvluchten hun thuisland. Ook mensen uit Zimbabwe, Somalië en Rusland zoeken een veiligere plek om te wonen. Dit boek geeft al die asielzoekers een stem en een gezicht. En zo blijken ze veel meer gemeen te hebben met jou dan je misschien oorspronkelijk dacht.




De roes van het heden
Luc De Vos
Atlas Contact, 2015, 222 p.

Toen Luc De Vos op 29 november 2014 overleed ging er een schokgolf door Vlaanderen. De innemende frontman van Gorki wist 25 jaar lang velen te beroeren, vooral met zijn songs, maar ook met zijn columns en boeken. Auteur en goede vriend Christophe Vekeman maakte voor De roes van het heden een selectie uit de stukken die ‘Vos’ schreef voor Humo, De Standaard en vooral voor het Gentse stadsmagazine Zone 09. Hij voegde er ook enkele niet eerder gepubliceerde columns aan toe.


Waarom zou ik dit boek lezen?
‘Wie Luc De Vos leest voelt zich nooit alleen,’ schrijft Christophe Vekeman. En inderdaad, het is alsof hij naast je zit, de monkelende buitenstaander die dit aardse tranendal bekijkt. Weemoed en overmoed, bedeesdheid en durf, een nostalgische kijk op het verleden (of juist niet) wisselen elkaar af in zijn columns. Uiteraard duikt ook her en der de ‘maat’ Roxy op. Tussen de lijnen merk je hoe belezen ‘Vos’ was en hoe groot zijn kennis van de muziekscène was. En er valt heel wat te lachen. Maar het besef dat hij er niet meer is, blijft schrijnen.




Sjeumig
Pepijn Lanen
Anthos, 2013, 162 p.

Een klein boekje met bijna twintig verhalen. Over twee supersterren-in-spe die door hun nieuwe platenlabel in een tomatenkostuum gehesen worden, met desastreuze gevolgen. Of over hoe Marie-Claire een jongeman ontmoet met wie ze misschien wel naar bed gaat. Of over twee runderen die in de veewagen een gesprek aangaan over muziek. Enzoverder.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Pepijn Lanen - aka Faberyayo van De Jeugd van Tegenwoordig - kan behalve rappen ook schrijven. Deze verhalen zijn bizar, soms op het sprookjesachtige af, soms ronduit absurd. Ze zijn grappig maar niet haha-grappig. Het zijn verhalen vol fantasie die je toch herkent. En waar altijd een ondertoon van liefde in zit. Erg lekker lezen, dus.




Getekend door de oorlog
Karla Stoefs, Gerda Dendooven, e.a.
Manteau, 2015, 80 p.

Zes kortverhalen, gebaseerd op waargebeurde feiten over de West-Vlaamse dorpjes achter het front tijdens de Eerste Wereldoorlog. Dat is wat je in dit boek vindt. Een verhaal over de pijn van een wanhopige moeder bijvoorbeeld, als drie van haar kinderen bij een bominslag om het leven komen. Of de traumatische ervaring van Rachel na een bominslag, en de belevenissen van de jonge Marguerite die in het café voor soldaten zingt.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Zes illustratoren maken de verhalen nog intenser. Knap hoe zij met elk hun eigen techniek en stijl, de wanhoop, het verdriet en het lijden in oorlogstijd weten te verbeelden. Dit is een aangrijpend en indringend boek, dat de oorlog in al zijn facetten toont.




Ambulance
Johan Harstad
Podium, 2014, 199 p.

“The mass of men lead lives of quiet desperation”, dat zei de Amerikaanse auteur H.D. Thoreau ooit. In Ambulance schetst Harstad elf van die ‘levens in rustige wanhoop'. Elf personages beseffen dat ze alleen zijn als het er echt op aan komt. Zoals de psychiater die zelf aan hulp toe is bijvoorbeeld.

Maar voor de mannen en vrouwen, meisjes en jongens uit deze verhalen blijft er altijd hoop bestaan. Zolang ze maar doorgaan met het leven te leven en niet opgeven. Zolang ze maar willen zien waar de redding zich schuilhoudt. Symbool voor de hoop staat de ambulance, de hulp die nabij is, en die in elk verhaal voorkomt. Bovendien lopen de personages elkaars levens in en uit. Zo zorgen ze, samen met de ambulance, voor subtiel met elkaar verweven verhalen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Johan Harstad schrijft precies en afgemeten, maar nooit cynisch of afstandelijk. Ambulance is een fraaie, ontroerende verhalenbundel over één stad, één ambulance en elf personages die de hand uitsteken naar jou, de lezer. Treed hun levens binnen. Red hen!




Verhalen van het Pajottenland
Stefaan Brijs, Koenraad Tinel
Atlas Contact, 2013, 413 p.

Kornil verloor zijn benen in de oorlog. Hij werkt nu in de tuin van het klooster. Domien heeft nog vijf kinderen. Zij maken ruzie over de erfenis. De postbode doet ladderzat zijn ronde en vertelt over zijn zieke vrouw.
Dit zijn enkele van de verhalen over kleurrijke figuren, verteld in bijzondere prenten, aangevuld met hier en daar wat zinnen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit boek vertelt de verhalen van mensen in kleine dorpjes bij Brussel; het Pajottenland. In deze dorpen praten mensen weinig over emoties. Toch lees je ze in de zinnen. Je ziet ze in de ruwe prenten. Die tonen de hardheid en de zachtheid van het leven. Grote vreugde en diepe droefheid. Woord en beeld gaan op een heel mooie manier samen in Verhalen uit het Pajottenland’.




Naar de stad: de mooiste korte verhalen van de 21ste eeuw
Annelies Verbeke, Sanneke van Hassel
De Geus, 2012, 480 p.

De massale trek naar de stad is een gegeven dat zich ook in de 21ste eeuw doorzet. Met dit hun achterhoofd selecteerden Sanneke van Hassel en Annelies Verbeke zeer recente korte verhalen van 39 auteurs over steden uit alle werelddelen. Sommige auteurs verbleven er zelfs even, anderen schreven een verhaal over een stad waarmee ze een levenslange band hebben.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Deze zorgvuldig samengestelde bloemlezing verdient de aandacht. Er is het gegeven van de stad als natuurlijke biotoop voor velen onder ons, met alle spanning en onrust die dat teweeg brengt. En het feit dat het kortverhaal zich er uitstekend toe leent om het over die stad te hebben, dankzij haar directheid en intensiteit. Bovendien biedt deze bundel een staalkaart aan interessante eigentijdse auteurs en kunnen de verhalen als springplank dienen naar hun ander werk.




Iemand die terugzwaait
Djoeke Ardon
Lemniscaat, 2012, 96 p.

Dit is het debuut van Djoeke. Ze woont in een uitgestorven dorp, studeert in een wilde stad. Twintig is ze, en een stille observator. Ze kijkt precies naar die mensen die voor iedereen anders in de achtergrond opgaan, dagdroomt over hen, knoopt hier en daar een gesprek met hen aan. Veel meer gebeurt er niet, en precies dat blijkt zo boeiend om te lezen.


Waarom zou ik dit boek lezen?
Op http://www.abcyourself.nl bloggen zes jonge mensen onder begeleiding van auteur Edward van de Vendel. Ze schrijven columns en kortverhalen. De website zet de blogstukken op alfabet. Na een jaar hebben ze zichzelf geABC’t. En dan? Dan komt er eventueel een boek van. Iemand die terugzwaait is daar zo eentje van. Kort, helder, spits, kwetsbaar en herkenbaar: zo zijn de stukjes waarmee Djoeke de wereld en de mensen om haar heen schetst.




Nachten vol angstaanjagende schoonheid
Edgar Allan Poe, Ed Franck, Carll Cneut
Davidsfonds, 2011, 167 p.

Edgar Allan Poe leefde in het begin de 19de eeuw en is beroemd geworden met zijn griezelverhalen. Voor deze bundel bewerkte Ed Franck er zeventien. In één verhaal zit iemand opgesloten in een cel die steeds kleiner wordt. In een ander vermoordt een man een andere man omdat diens oog hem de stuipen op het lijf jaagt. En wat is dat met die vreemde familie Usher in dat vreemde spookhuis?


Waarom zou ik dit boek lezen?
Dit stel klassieke gruwelverhalen, detectiveverhalen en sadistische, bevreemdende kortverhalen van grootmeester Poe lees je bij voorkeur 's nachts. Dan doemen voor je ogen, die langzaam aan het donker wennen, de schimmen en schaduwen uit de donkere illustraties op.


21 boeken in dit onderdeel Volgende pagina >>