![Cover van boek Tegenwoordig heet iedereen Sorry](/sites/default/files/styles/book_teaser/public/2019-09/tegenwoordig-heet-iedereen-sorry-bart-moeyaert.jpg?itok=tinNy-44)
Tegenwoordig heet iedereen Sorry
Volgens haar moeder heeft Bianca een gebruiksaanwijzing nodig. Ze is onhandelbaar, en haar moeder heeft al genoeg kopzorgen met Alan, Bianca’s broer die een beperking heeft. Haar vader probeert al lang niet meer om Bianca te begrijpen en is met zijn nieuwe vriendin gevlucht.
Zelf denkt ze daar niet te veel over na totdat haar favoriete actrice, Billie King, ineens in haar woonkamer zit. Gewoon, zomaar, een kopje thee aan het drinken. Billie vindt ook dat Bianca maar een raar meisje is. Dat zet haar aan het denken.
Dit boek gaat ogenschijnlijk over niets, maar eigenlijk gaat het over alles. Over leven met iemand met een beperking, over opgroeien, over jezelf leren kennen, over moeilijke ouders en over idolen. In heel korte hoofdstukken met sobere, poëtische taal kruip je in het hoofd van Bianca. En wie is er meer geschikt om je deze poëtische taal voor te lezen dan de schrijver zelf? Het luisterboek duurt maar tweeëneenhalf uur, en dat is al genoeg want dit verhaal zal je niet snel loslaten.
Dit luisterboek vind je online (via een website of app).
Lees een stukje
'Doe eens rustig, Alan,' zegt mijn moeder. 'Alan, hoor je me?' Ze maakt een klakkend geluidje met haar tong en ze laat haar stem zakken. 'Hij heeft het van geen vreemde,' zegt ze tegen Billie. 'Toen ik negen jaar was speelde ik ook zulke spelletjes. Ik was een halve jongen.' Billie knikt naar mijn moeder en glimlacht. Ze zegt: 'Wanneer zijn wij negen geweest?' 'Verleden jaar,' zegt mijn moeder. 'Of was het het jaar daarvoor?' Ik hoef mijn ogen niet dicht te doen om mama en Billie ineens negen te laten zijn. Ze staan naast me op het terras en ze hebben allebei een meisjesbadpak aan. Het is een grappige gedachte. Misschien kan ik maar beter weer op mijn stoel gaan zitten / onder een steen kruipen / op mijn kamer door de foto's in de doos van mijn moeder rommelen / mijn adem inhouden. En vooral: zwijgen.
Wat andere lezers vinden